| تبليغات | X |
تعميد نوعي منسك طهارت است كه به واسطهء قدرت روحاني يك فرد مقدور ميشود و اين روحاني است كه قادر است فيضالهي، پاكي يا هرچيز ديگري را كه بناميم، در طي مناسك تعميد به فرد اعطا كند.
ابتدا بايد لباس تعميد شونده، از لحاظ صحيح بودن نحوهء پوشيدن توسط فرد روحانی مورد وارسي قرار گيرد به ويژه ميبايست هميانه و دستار به صورتي صحيح بسته شده باشند که این کار قبل از ورود به رودخانه و در ساحل ، توسط روحانیون سطوح پایینتر انجام می گیرد.
روحاني درون آب ميايستد و تعميد شونده لب آب قبل از ورود بايد بوثههايي را قرائت كند، كه معمولاً اين بوثهها را با تلقين روحاني ادا ميكند مگر آنکه خود او این بوثه ها را از بر باشد،که البته در حال حاضر این مورد کمتر اتفاق می افتد ولی اکثریت سالمندان این بوثه ها را بر اثر ممارست و تجربهء تعمیدات زیاد از بر هستند ولی معمولاً جوانان این بوثه ها را بعد از تلقین توسط فرد روحانی تکرار و اداء می نمایند، سپس فرد تعمید شونده دایره وار يك دور به دور تعميدگر زده و در پشت او در سمت راست به طريقي قرار ميگيرد كه هر دو رو به اواثر (شمال) باشند و سپس در آب مينشيند و به زير آب ميرود و روحاني هم با پاشيدن آب به غوطهور و خيس شدن كامل او كمك ميكند.
تعميد شونده بايد سه بار در آب فرو رود. بعد از آن روحاني با چهار انگشت دست راستش(به جزء شست)سهبار پيشاني تعميد شونده را از طرف راست به چپ با آب مسح ميكند. به اين عمل رشمه و یا رشامه گفته ميشود. با هر بار رشمه روحاني بوثهاي را كه در آن اشاره به نام ديني (ملواشه) تعميد شونده دارد قرائت ميكند.
سپس تعميدگر، كليله(انگشتري و حلقه ياس معطر) را از انگشت كوچك دست راست تعميد شونده در ميآورد و آن را زير دستار تعميد شونده و در روي سر وي در قسمت بالاي پيشاني قرار ميدهد....
