
تعميد نوعي منسك طهارت است كه به واسطهء قدرت روحاني يك فرد مقدور ميشود و اين روحاني است كه قادر است فيضالهي، پاكي يا هرچيز ديگري را كه بناميم، در طي مناسك تعميد به فرد اعطا كند.
ابتدا بايد لباس تعميد شونده، از لحاظ صحيح بودن نحوهء پوشيدن توسط فرد روحانی مورد وارسي قرار گيرد به ويژه ميبايست هميانه و دستار به صورتي صحيح بسته شده باشند که این کار قبل از ورود به رودخانه و در ساحل ، توسط روحانیون سطوح پایینتر انجام می گیرد.
روحاني درون آب ميايستد و تعميد شونده لب آب قبل از ورود بايد بوثههايي را قرائت كند، كه معمولاً اين بوثهها را با تلقين روحاني ادا ميكند مگر آنکه خود او این بوثه ها را از بر باشد،که البته در حال حاضر این مورد کمتر اتفاق می افتد ولی اکثریت سالمندان این بوثه ها را بر اثر ممارست و تجربهء تعمیدات زیاد از بر هستند ولی معمولاً جوانان این بوثه ها را بعد از تلقین توسط فرد روحانی تکرار و اداء می نمایند، سپس فرد تعمید شونده دایره وار يك دور به دور تعميدگر زده و در پشت او در سمت راست به طريقي قرار ميگيرد كه هر دو رو به اواثر (شمال) باشند و سپس در آب مينشيند و به زير آب ميرود و روحاني هم با پاشيدن آب به غوطهور و خيس شدن كامل او كمك ميكند.
تعميد شونده بايد سه بار در آب فرو رود. بعد از آن روحاني با چهار انگشت دست راستش(به جزء شست)سهبار پيشاني تعميد شونده را از طرف راست به چپ با آب مسح ميكند. به اين عمل رشمه و یا رشامه گفته ميشود. با هر بار رشمه روحاني بوثهاي را كه در آن اشاره به نام ديني (ملواشه) تعميد شونده دارد قرائت ميكند.
سپس تعميدگر، كليله(انگشتري و حلقه ياس معطر) را از انگشت كوچك دست راست تعميد شونده در ميآورد و آن را زير دستار تعميد شونده و در روي سر وي در قسمت بالاي پيشاني قرار ميدهد.
سپس تعميد شونده از آب خارج ميشود و با زاویهء 360 درجه دوري به دور بخوردان و آتشدان ميزند و به طريقي مينشيند كه رويش به اواثر (شمال) باشد و بخوردان در جلوي او قرار بگيرد. در هنگامي كه تعميد شونده دور بخوردان ميچرخد بوثهاي دال بر درود بر ملكاها و اثراها و مكانهاي مقدس ادا ميكند، برای دور زدن به دور بخوردان، گاهی برخی از مندائیان که حاجتی دارند و در پی برآورده گردیدن حاجت خود هستند،نذر می کنند تا در صورت حاجت روا گردیدن و برآورده شدن نیازشان،در روز یکشنبهء مشخصی به کنار رودخانه آمده و در زمان انجام عمل دور زدن فرد تعمید شده در کنار رودخانه، دست راست او را بگیرند و به او در دور زدن کمک نمایند.این رسم و نذر معمولاً فقط در بین زنان مندائی مرسوم بوده و بنده این عمل را در بین مردان مندایی ندیده ام.
بعد از آن، نوبت رشمه با روغن كنجد ميرسد. براي اين كار روحاني كاسهء برنجي كوچك يا كپتا را كه حاوي كنجد است برداشته، و با ناخن دست، كمي كنجد را له كرده و از روغني كه حاصل ميشود، با چهار انگشت دست راست سه بار پيشاني تعميد شونده را از راست به چپ مسح ميكند و در حين اين كار بوثهاي را قرائت ميكند.
تعميدگر سهبار در كاسهء تعميد شونده كمي آب ميريزد و تعميدگر دوبار آب را مينوشد و دفعهء سوم آب را از سمت چپ به پشت خود ميريزد.
در مرحلهء بعد تعميد شونده بايد دستش را به سمت آب جاري بگيرد و بوثههايي قرائت كند و آب جاري را به شهادت بگيرد. سپس تعميد شونده ميايستد و بوثههايي هم معمولاً با تلقين تعميد کننده ايراد ميشوند.
و در انتها روحاني، تاغا را از روي سرش برداشته آن را ميبوسد و در آستينش قرار ميدهد و كليله را هم كه روي سرش قرار دارد به آب جاري ميسپرد.
برای دیدن کلیپ کوتاه و خلاصه شده اینجا را کلیک کنید.
برای مشاهدهء کلیپ کامل هفت دقیقه ای اینجا را کلیک کنید.
آئین یارسان،یارسانی ها،اهل حق،علی اللهی،اهل حوا،موسیقی یارسانی ها.